‘Lur arrotzak’ poema-bilduma kaleratu du Amaia Lasak

Itsasoaren sakonetik gizartearen zaurietaraino hedatzen den ahots poetikoa eskaintzen du Amaia Lasaren azken lanak: Lur arrotzak (Erein). Poeta getariarrak liburu honetan bildu dituen poemak bidaiatzat har daitezke: erbestea¹, memoria, identitatea, mina eta itxaropena gurutzatzen dituzten paisaia fisiko eta emozionaletan barrena egindako bidaia, non bizitzaren edertasuna eta krudeltasuna elkarren ondoan dauden. Amaia Lasaren ahots garaikide² eta konprometituak edertasunaren eta minaren arteko muga ukitzen du, galdutako lurretatik sortzen den giza muina irudi indartsuz eta sentipen biziz arakatuz³. Hitzek, azken batean, gizatasunaren muina ukitzen baitute. Amaia Lasa 1960ko hamarkadan hasi zen poesia idazten; euskal literaturan, emakumezko ahots aitzindarietako⁴ bat da, hortaz. Haren lanek sentimenduen zuzeneko adierazpena eta irudi sinbolikoak uztartzen⁵ dituzte, eta hainbat ditu argitaratuak: Poema bilduma (1971), Hitz nahastuak (1977), Nere paradisuetan (1979), Malintxearen gerizpean (1988) eta Barne iraultzen loraldia (2016). EHUk, 2000. urtean, ordura arteko poesia-bildumak plazaratu zizkion, Geroko aurpegia izenburupean. Koldo Izagirrek, berriz, Lasaren poemen antologia bat argitaratu zuen 2001ean, XX. mendeko poesia kaierak bilduman.

1. Erbeste: exilio (es), exil (fr).
2. Garaikide: contemporáneo, -a (es), contemporain, -e (fr).
3. Arakatu: explorar (es), explorer (fr).
4. Aitzindari: precursor, -a (es), précurseur (fr).
5. Uztartu: konbinatu, nahasi.